Even uitwaaien in het park in Amsterdam in de zomer

Op een van die zeldzaam zachte dagen in juni, liep ik op een zondagmorgen door het park in Mokum. Het was nog heel vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon begonnen door te breken. Vervolgens is het net of je opnieuw ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik slenterde helemaal door naar de Vossius, aangezien daar bijna bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open locatie en naar mijn idee precies in de zon. Ik liep wat sneller, aangezien dat vooruitzicht trok mij wel aan. Komend om de kromming van het pad bleef ik perplex en ietwat ontgoocheld staan.

Er zat al iemand op het bankje.

Een bejaarde man van circa zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine gleufhoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Het was nog vroeg op zondagmorgen en mijn bankje was bezet.
clip-on zonnebril
Een windstil zonlicht speelde over zijn kale vierkante hersenpan. Hij was in het bezit van een groot hoofd, een heel groot hoofd. Een knoepert van een kop. Zijn hoedenmaat zou zo eens maat fietstas kunnen zijn. Hij leunde voorover, met zijn ellebogen op zijn knieen.

Zonder er bij na te denken ging ik op de nog resterende vrije bankruimte plaatsnemen.

Hij draaide even zijn gezicht naar me toe en gedachteloos schoof hij de bos bloemen dichter naar hem toe. Was hij bang, dat ik er op zou gaan zitten, of dat ik ze zou afpakken of wilde hij plaats maken, zodat ik kon zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op deruiker liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij staarde me aan en het was duidelijk dat alcohol een belangrijke makker van hem was.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Fijn," zei ik," bloemen."

"Die leeft hiero achter," Een afgebrokkelde duimnagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Jarig?" vroeg ik.

Hij staarde me andermaal aan en trok een wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Uw dochter," zei ik.

"Nee," klonk het schor en slepend," nee, die is niet jarig '.

Hij zweeg en de grote kop draaide weer recht en keek naar de grond.

"Nee,…..die is niet jarig," herhaalde hij en zuchtte.

Er was kennelijk een probleemHij zat ergens mee, dat was zo te zien en er groeide curiositeit in mij, mare om niet onbescheiden over te komen stelde ik verder geen vragen.

"Die blomme benne nog voor veertien dagen terug..," begon hij, "ja kijk, je denkt welderis, nou benne ze groot en kenne ze voor dr lui-eigen zorgen, maar nee hoor, vader mot nog regelmatig inspringen. Vader ken je de wasbak effe make, vader de poort klemt zo of Frans z'n bromfiets is defect."

Hij zweeg en staarde sip naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik voelde, dat ik wat moest zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een klootzak is het en anders niet, met z'n regeringsbeleid," was hij mij voor.

Nou werd ik wel heel nieuwsgierig. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen factie heb-ie gesticht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij met klem of het een vies woord gold.

"Met nog een bende verschillende lapzwansen uit de buurt. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haal je 't in je paardenkop. Geweld uit (lees verder...) Amsterdam. Nou voor veertien dagen geleden heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een soejang voor z'n kanis gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de hufter."

Hij ging achterover zitten tegen de rugleuning en een hemelse lach verscheen op zijn doorleefde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd feitelijk wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor 14 dagen geleden bij ze, want de kapstok lag van de muur, ken die stakker zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik allereerst altijd effe neuten bij de Schep, weet je wel, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een paar over m'n taks. Kom ik bij m'n dochter, althans dat dacht ik, staat de deur op een kier. Loop ik de kamer in en zien ik de balkondeuren openstaan. En wat denk je dat ik zie?? Nou?"

Ik wist het niet en haalde de schouders op.

"Ligt daar vreemd wijf met blote tieten op het balkon en lulletje zit ernaast met een glas pils in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor de ogen, want als je aan mijn kleine meissie komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Paps tegen me..... Ik ben je Paps niet meer, zeg ik tegen hem en geef hem zo aanstonds een kneiter voor zijn kop, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, die geeft me een gil en grijpt me bij m'n schouders en trekt me zo het halletje in, want die jongedame is sterk hoor. Dat heb ze van d'r pa. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het weer goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r vader. Ja, op welke manier kon ik nou begrijpen, dat het z'n zuster was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens kijken of ze al uitgeslapen zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Even uitwaaien in het park in Amsterdam in de zomer”

Leave a Reply

Gravatar